De mensen
die vroeger naar het westen van Amerika gingen om daar een
toekomst op te bouwen, waren over het algemeen zeer gelovig
en dankten God voor alles wat hen overkwam. Tijdens de weinige
vrije uurtjes werden gelovige liederen gezongen al dan niet
begeleid door muziek.
Aangezien een deel van de mensen uit het oude Europa naar
de nieuwe wereld was afgereisd, hetgeen nu nog steeds kan
worden teruggevonden in Europese namen van Amerikanen, werd
er dus ook Europees gemusiceerd.
Dit is thans nog terug te vinden in polka's uit midden Europa
en reels uit Ierland. In de cajunmuziek uit Louisiana herken
je de Franse invloed. Al deze muziek werd in het westen van
Amerika lekker door elkaar gehusseld en zo ontstond de muziek
van het boerenland, de countrymuziek.
Naarmate er steeds meer mensen naar het westen gingen en daar
dorpen stichtten, veranderde ook de cultuur meer en meer.
De houthakkers (lumberjacks), vallenzetters of pelsjagers
(trappers) en ook koeiendrijvers (cowboys) kwamen naar deze
nederzettingen om hun vertier te zoeken na soms maanden in
de wildernis te hebben gewerkt.
Deze "buiten" mensen waren in de ogen van de gelovige dorpelingen
maar wilden die door de Heer verlaten waren, en de manier
zoals zij sprongen en ronddraaiden op de tonen van muziek
bij hun kampvuur was de duivel aanbidden en dus zeer heidens.
Om deze wilden te vriend te houden werden hun "dansen" oogluikend
toegestaan op feesten die werden gehouden, maar dan wel uit
het zicht van "normale" mensen, dus bij voorkeur in een grote
schuur.
Maar zoals ook nu het bloed kruipt waar het niet gaan kan,
wilden ook toen steeds meer mensen wel eens weten wat er nu
zo leuk aan was om deze ritmische bewegingen te maken op de
muziek die gespeeld werd, en steeds meer mensen begaven zich
op zo'n feest naar de schuur om, hun afschuw uitsprekend,
stiekem te genieten.
Tenslotte zongen ze de gelovige liederen al jaren en dit was
iets nieuws.
Zo ontstonden de eerste dansen die door eenieder hetzelfde
werden gedanst, met of zonder een vrouwelijke partner. Aangezien
er in die tijd in het westen veel meer mannen als vrouwen
waren kwam het nog wel eens voor dat de mannen, balorig geworden
door een te grote hoeveelheid whisky, elkaar maar beetpakten
en al springend en dansend door de schuur huppelden. De mannen
die op zo'n avond voor vrouw moesten spelen kregen een halsdoek
om hun arm om bij een partnerdans als vrouw herkend te kunnen
worden. Voor de brave burgers was dit natuurlijk te gek voor
woorden en dus waren deze mannen "van God los".
Wie wel een dame had kunnen bemachtigen stelde zich iets beschaafder
op en trachtte samen met haar als koppel tot een dans te komen.
Enige bekende koppeldansen overgebleven uit die tijd zijn
o.a. de Ten Step Polka en de Cotton Eyed Joe.
Zoals gezegd was er altijd een gebrek aan vrouwen en ook waren
er mannen die alleen wilden dansen dus begonnen enkelen gewoon
afzonderlijk op de dansvloer te dansen. Andere alleenstaande
mannen vonden dit wel grappig en gingen naast of achter de
initiatiefnemer staan en probeerden deze te imiteren. Hierdoor
werd ook de linedance geboren.
Omdat de brave burgers aan het animo wel zagen dat deze dansvorm
niet tegen te houden was (hun kinderen dansten stiekem in
de schuur van de buurman) , werden zij gedwongen deze te accepteren,
maar om de kinderen nog enigszins op het rechte pad te houden
besloten zij dat in de schuur waar gedanst werd toch op zijn
minst een oudere, liefst een man met overwicht, toezicht diende
te houden die, indien nodig de dansers tot de orde kon roepen.
Omdat deze man er toch moest zijn en de ouders hem niet alleen
als toezichthouder wilden presenteren, besloten zij deze toezichthouder
een taak te geven. In het centrum van de schuur werden vier
paren in een vierkant (square) opgesteld, waarna de toezichthouder
(caller) de dansparen op de maat van de muziek moest vertellen
welke bewegingen dienden te worden gemaakt om alles gelijk
te laten verlopen. De toezichthoudende functie van de caller
bleek duidelijk want wanneer hij vond dat een danspaar te
close werd brulde hij een duidelijk change partner tijdens
de dans, en de tortelduifjes werden van elkaar gescheiden.
De aanwijzingen van de caller waren heilig en iemand die zijn
instructies niet opvolgde omdat hij niet van zijn liefje wilde
scheiden, werd onmiddellijk van de dansvloer verwijderd. Hierbij
werd hem dan gelijk de mogelijkheid ontnomen om aan zijn meisje
te frunniken want aanraken in de schuur zonder te dansen was
streng verboden.
Dus als je je meisje wilde vasthouden zorgde je wel dat de
commando's van de caller goed werden opgevolgd zodat je tenminste
kon blijven dansen. Door dit toezicht ontstond de derde country
dansvorm, de squaredans.
Zowel linedance, couple(partner)dance als squaredance zijn
in Nederland bekend en worden hier beoefend.
Op grote evenementen kun je met linedance en couple(partner)dance
altijd uit de voeten.
Squaredansen doe je eigenlijk alleen bij een club en kom je
op algemene evenementen niet tegen.
